Nu werk ik toch al bijna twaalf jaar bij dat bedrijf...ben nagenoeg nooit ziek.
Hoe een pijn in mijn rug ik ook heb, ik ben er wel gewoon altijd.
Nu gaat het ff niet meer met mij en had besloten voor mezelf te kiezen.
23 december moest ik bij de bedrijfsarts komen, en deze besloot dat ik deze week wel weer aan het werk kon 4 x 4,5 uur boventallig,volgende week 4 x 4,5 volwaardig en daarna 2 x 9 uur en dan moest het weer goed zijn.
Toch fijn als iemand weet hoe jij je voelen moet!!
Ik had dat idee namelijk helemaal nog niet.
En als ik dat idee heb...klopt dat ook meestal wel!!
Ik ging dus maandag naar het werk, kwam binnen en wilde gelijk gillend weg rennen.
Maar nee...schop onder mijn kont en niet zeuren Meijer!!
Ik moest 4,5 uur blijven en heb het precies 4 uur vol gehouden.
Ik had inmiddels de dokter alweer gebeld en kon de andere dag om 9.10 uur terecht.
Mijn verhaal maar weer eens gedaan hoe ik me voel, en zij besloot mij pillen te geven om me rustig de dag door te loodsen.
Met die meds mag ik geen auto rijden, en zij(de dokter) vond het ook raar dat de bedrijfsarts mij alweer zo snel zoveel wilde laten werken...zover ben je nog lang niet.
Dus heb mijn chef weer gebeld met de mededeling dat ik deze week niet zou komen vanwege het autorij verbod.
Die nam het vrij gelaten op.....tot vandaag.....hij belde me en zei, jij hebt een afspraak gemaakt met de bedrijfsarts en daar willen we jou aan houden!!
En ik moest het allemaal maar eens zakelijk inzien...en of we dan niet even om de tafel konden gaan zitten...nee dus!!
O en ik moest maar een second opinion aanvragen bij het UWV.
Ik moet dinsdag alweer naar een andere bedrijfsarts, en dat wil ik nu eerst even afwachten.
Tuurlijk wil ik werken en tuurlijk zou ik het liefst zeggen dat het goed gaat met me...maar dat gaat het niet!!
Die 4 uurtjes op het werk waren zwaar...voelde mijn bloed door mijn lijf razen, en kon wel janken van ellende...dus nee het gaat niet hoe graag ik ook zou willen!!
Dit is allemaal héél goed voor je herstel moet ik zeggen....was totaal over de zeik vandaag.
Maar goed.....tegenwoordig ben je maar een nummer...en voor jou 10 anderen...nou so be it!!
Zo...dat ben ik ook weer ff kwijt....
O ja...en onze veranda lekt(behoorlijk)....de platen die op het dak liggen zakken weg.
Dus heb even de meneer die het gezet heeft gebeld, en die wil eigenlijk de garantie bij de leverancier leggen....maar was wel genegen (als hij tijd had) om vrijdag even te komen kijken.
Ik weet het niet hoor...2012 zou mijn jaar worden...dus mag dit even alles voor het hele jaar zijn dan!!!!!!
.jpg)
10 opmerkingen:
Je hart luchten: kan en mag!
Dat je nog altijd zo trouw aan je werk blijft..... Volgens mij zegt je hart, je hoofd, je lijf je genoeg!
Ik heb het net nog op mijn blog gezet: ik heb het niet over een nieuw begin, een jaar gaat gewoon weer verder. Laten we wel hopen dat het POSITIEF verder gaat!
Ik wil je alle sterkte wensen!
Hi Carla, wat een moeilijke situatie he? Ik wens je veel sterkte. Het enige wat helpt is rust en tijd. Groetjes, gepke
Lieve Carla
Je lichaam geeft aan dat het niet gaat. Dat is niet voor niets. Naar je lichaam luisteren en dat de bedrijfsarts en je baas proberen uit te leggen.
Husband kreeg alle medewerking van de bedrijfsarts. Maar pas nadat er zwart op wit was vastgesteld dat hij een dubbele hernia had.
Je wordt er moedeloos van als je niet begrepen word. Ik wens je heel veel sterkte. En probeer je rust te nemen, hoe moeilijk het ook lijkt.
Je lijf geeft het gewoon even op na alle narigheid van vorig jaar. Dat is de reden. Je hebt rust nodig om weer goed te functioneren. Als je te snel gaat werken, zit je zo weer thuis en dan langer. Misschien dat je baas dat begrijpt.
Liefs Frederique
Heel veel sterkte meis !!...laat je niet gek maken he??....
Bedankt voor je lieve reactie op mijn blog !!!.....ik heb wel even lopen denken over mijn blog vandaag ...hemmes laten lezen kan dit wel zo...is het niet te zielig...want dat ben ik niet .......ik wil alleen mijn bezorgdheid uitspreken......loop hier al een paar weken mee natuurlijk en dat breekt een keer op toch ???...moet zeggen het is echt een opluchting voor me......en lief al die reacties.......bedankt liefs Ria...xxx...
Meid wat een rot situatie is dit.Ik hoop dat je er met de andere arts wel uitkomt dat dit echt niet gaat.Sterkte
Liefs Elisabeth
Getsie toch Carla, laten we zeker hopen dat dit het enige is wat je in 2012 dwars gaat zitten, mijn hemel zeg daar wordt je toch tureluurs van.
In deze maatschappij ben je echt een nummer, jakkes,alsof we robotten zijn. Denk maar goed om jezelf hoor, wat niet aat gaat niet, en dat voel je zelf het beste aan. Ze moeten nu toch onderhand wel weten dat je er altijd bent en voor iedereen klaarstaat. Onbegrijpelijk dat ze hier niet een beetje mee kunnen voelen.
Hoop dat je een beetje rustig kan worden en dat de bedrijfsarts in ziet dat het echt nog niet gaat. Het lijkt wel dat als ze geen open wonden zien dat er voor hun niets aan de hand is, echt kort door de bocht gedrag.
Veel sterkte lieverd en schrijf het maar lekker van je af hoor, dat lucht je een beetje op.
Liefs Josephine
Mijn ervaring met bedrijfsartsen is ook,de naam zegt het al, dat ze er zijn voor het bedrijf, niet voor de werknemer. Drama's mee beleefd, zal ik maar niet over uitwijden. Zulke dingen moet je ook weer snel vergeten. Ik weet wat je voelt Carla, gewoon voor jezelf op blijven komen en niet denken aan wat zij willen. Jij bent de baas over je eigen lijf en niemand kan aan de buitenkant zien hoe jij je voelt. Heel veel sterkte en ik hoop dat de second opinion je verder helpt.
Lieve groet, Renny
hoi Carla,
even kort door de bocht:
Je eigen arts is JOUW arts en die bepaald hoe het met jou gaat, dan kan een bedrijfsarts hoog of laag springen!
Kijk in hemelsnaam uit met pillen die je "rustig" maken. Mijn ervaring is dat die krengen totaal averechts werken en het soms 10x erger maken.
Dat je al de stap kan nemen om voor jezelf te kiezen omdat het even niet meer gaat zoals jij en anderen het zouden willen,en dat je eraan wilt werken om erbovenop te komen, moet je doen beseffen dat je sterk genoeg bent om ook hier doorheen te komen.
PS een briefje van je huisarts dat je niet kan werken doet vaak wonderen....daar kan een bedrijfsarts niet omheen, zeker als daar in gesteld wordt dat een tijdelijke oplossing is om een langdurige afwezigheid te voorkomen ;)
Good Luck!!
Teken een medische machtiging en laat die bedrijfsarts maar even de info bij de huisarts opvragen (mag alleen met jouw toestemming) of een 'intercollegiaal' gesprek voeren.
Het lijkt wel een trend te worden dat de werkgever de bedrijfsarts aanstuurt / aanjaagt om personeel snel aan het werk te krijgen ... resultaat is dat dit vaak juist omgekeerd effect heeft en werknemer nog veel langer thuis blijft door al die extra stress hierdoor. Als jij bepaalde medicatie hebt, kan de bedrijfsarts daar niet omheen, wel meenemen naar het spreekuur :-)
Moet je toch aan het werk, dan meld je je (in overleg met de huisarts) weer ziek ... enne laat je werkgever dan maar een second opinion aanvragen (betaalt hij ook de kosten). Gesprek met de casemanager van je werk misschien nog een optie, neem aan dat ze die hebben en dat niet de leidinggevenden die pet op hebben.
Oh en anders een gesprek met de bedrijfsmaatschappelijk werkster ook nog een optie (vaak neemt bedrijfsarts hun advies mee in zijn terugkoppeling), hebben de meeste arbodiensten ook in huis. Oef ... al typende besef ik opeens dat ik blij ben niet meer in de arbowereld werkzaam te zijn, teveel gezien en gehoord.
Hou je haaks en blijf vooral bij jezelf, ondanks al het getrek en geduw!!
Ha Carla, Ik hoop voor je dat dit inderdaad alles is qua narigheid voor 2012. Wat een pech kan een mens hebben he.
Om die narigheid met je rug heb je toch zelf niet gevraagd.
Veel sterkte meid! En wat mij betreft zou ik inderdaad nog maar even rustig aan doen!
Een reactie posten