Mijn moeder gevoelens doen het nog goed.
Ik riep al vanaf het prille begin dat het niet goed was.
Elke baby huilt...helemaal mee eens, maar niet zoals Lois !!
Mijn dochter moest de hele dag met met de kleine tegen zich aan op de bank zitten.
Zodra Lois op haar rug gelegd werd, schreeuwde ze moord en brand.
Dus we zouden vandaag naar een Osteopaat en daar zijn we geweest.
Die zag/voelde het meteen....er zaten twee wervels niet goed hoog in haar nekje...en haar ruggetje is ook één en al blokkades.
Dus vandaag de eerste behandeling gehad en volgende week dinsdag moet ze weer komen.
Die wervels in haar nekje zitten zó vast dat ze die niet in 1 keer weg kreeg.
Maar goed....het zou allemaal goed komen en dat is een geruststelling.
Het klinkt misschien raar, maar ben blij dat ze iets gevonden hebben en er nu een oplossing komt.
Dit moet toch een mooie tijd zijn voor mijn dochter en haar man, en echt genieten konden ze niet...hoeveel ze ook van hun kleintje houden.
Het eerste wat mijn dochter zei toen we buiten kwamen...ik ben gelukkig niet gek!!
Nou dan hadden we samen gek geweest, want het klopte gewoon niet!!
Het erge ervan vind ik dat ze niet door iedereen serieus genomen worden.
Tja...als je het niet zelf mee maakt, kun je je er misschien ook niks bij voor stellen.....en we zullen het die mensen maar niet kwalijk nemen.
Ik ben blij dat mijn dochter zo nu en dan nog eens naar haar moeder luistert !!
Want ook ik heb misschien niet altijd bij het juiste einde, maar dit keer wel!!
Je wilt je eigen kind toch ook graag gelukkig zien.
Word vervogld............
liefs Carla.


10 opmerkingen:
Altijd luisteren naar je gevoel. En liever een keer teveel dan een keer te weinig toch. Blij dat het meisje straks geen pijn meer heeft,
groetjes Elise
Ach dat arme kleine kindje (en mama). Wat sneu dat ze al zoveel pijn moet lijden. Ik hoop dat 't gauw goed komt.
groet Heleni
Advies van mijn huisarts: blijf jij nou maar bij je moedergevoel want jij zit er niet gauw naast ... daar hou ik me sindsdien maar braaf aan vast. Hopelijk heeft de behandeling bij kleine Loïs al wat geholpen en wordt ze al wat rustiger, of komt er eerst nog even een na-behandeling-piekje? Groetjes, Colin
(gelukkig) dat er iets gevonden is (voor zo ver je van gelukkig praten mag )maar je snapt wat ik bedoel
dat het kleintje er maar goed van op mag knappen .knuffel het maar weer lekker oma
groetjes van de hoek
Hopelijk is er gauw resultaat wat het huilen betreft.
Och jeetje, zo goed ging het dus niet... Wat zielig voor het kleintje en voor de ouders. Soms kan je inderdaad denken dat je gek bent als er niemand wil luisteren. Wat goed dat de oorzaak gevonden is... vraag me af hoe zoiets nou toch kan bij zo''n klein kindje al...
Het allerbeste voor Lois en alle betrokkenen... Hoop dat ze snel echt kunnen gaan genieten!
Het klinkt stom maar blij dat ze iets gevonden hebben, dan kan er naar een oplossing gewerkt worden.
Het is toch een onmenselijk idee dat zo'n ukkie pijn heeft als ze op haar rug ligt.
Intuitie... ik herken het, ik weet wanneer mijn man, kinderen of katten ziek worden nog voor dat ze zelf ook maar ergens last van hebben.
Altijd luisteren naar je gevoel.
Liefs, Sas
Het is natuurlijk verschrikkelijk sneu voor Lois, maar wat fijn dat er een oorzaak is gevonden. Hopelijk is ze gauw van de pijn af en kunnen jullie met z'n allen volop van haar gaan genieten. Dan begint de roze wolk hoor, zeker weten. (Ik zeg het een beetje knullig..., tuurlijk genoten jullie van haar, maar je snapt denk ik wel hoe ik het bedoel.
Tja, moedergevoelens, daar kan niks tegenop. Ik volg het altijd.
Groetjes Audrey
Hoi Carla, dank voor je lieve berichtje op mijn blog.
En ja, luister naar je gevoel!
Wat een uitkomst is dat toch, de osteopaat. Ook wij zijn daar geweest met onze Joy toen ze net geboren was. en wat een ander kindje heb je dan. Gelukkig maar dat ze er zijn. Ook al zien sommige mensen ze als kwakzalvers, ik weet uit eigen ervaring wel beter!
Heel veel sterkte en een fijne tijd met de kleine.
Liefs, Martha
Goedemorgen lieve Carla,
Meis wat een zielig vehaal...
Dat kleine meiske en dan zo huilen, nee dat is verschrikkelijk.
En wat goed dat die meneer het gelijk zag, en er ook nog iets aan kan doen.
Inderdaad altijd naar je eigen gevoel luisteren, en fijn dat jullie het beide door hadden dat dit niet goed zat.
Dat sterkt elkaar als je het beide ziet en voelt.
Lieve Carla ik hoop dat je het snel weer iets rustiger kan krijgen..dit is wel heel erg druk.
Pas goed op jezelf liefie...je hebt maar één lichaam.
Wens jullie het allerbeste...dikke knuffels..
Marijkexxx
p.s ik heb de foto van de vier generaties nog even bekenen en de andere foto's van je post hieronder.
Die foto's zijn prachtig!
Een reactie posten