Om nog maar even aan te geven dat dit Blog helemaal niet saai is...hahaha...nog maar eens een berichtje.
Donderdag hadden we een spoed bijeenkomst van het werk in Emmeloord, waar we verplicht waren naar toe te gaan.
Ik was dus al extra vroeg begonnen om daar op tijd te kunnen zijn.
We zijn met z´n drieen gegaan van de zaak...een andere collega had zo haar afspraken en een andere was op vakantie.
Tja..als je 4 dagen van te voren te horen krijgt dat je komen moet!!
Sommige mensen hebben buiten het werk ook nog een leven, al kunnen ze zich dat van het werk niet voorstellen.
Bij aankomst zagen we de andere collega´s al buiten staan....
Toen mochten we naar binnen....en daar werd gezegd wat mijn collega en ik al dachten....er gaan koppen vallen.
Er werk ons medegedeeld dat er teveel leidinggevenden zijn en dat die functie´s dus gaan verdwijnen....nou daar zit je dan !!
Verslagenheid alom...dat kan ik je wel vertellen.
Nu komen wij assistentes er goed vanf...thank God!!
Wij kunnen gewoon een stap lager....gewoon weer medewerker worden...met een lagere schaalindeling en daar een persoonlijke toeslag bij.
Of...ik kan kiezen voor bemiddeling voor passend ander werk...as if..zo realistich ben ik wel!!
Of een leuke onslag premie...10 jaar werk dus 10 maand salarissen, waar dan nog weer zoveel procent vanaf gaat...dus daar word je ook niet blij van.
Nee voor ons hoeft er niet veel te veranderen....ik raak mijn mouwen kwijt van mijn matelpak...(heerlijk voor de zomer) het boeit me niet hoor...dat hapje en dat drankje liep ik al...de wc dweilde ik net als ieder ander, moet nu misschien de keuken schoon maken...nou dat doe ik thuis ook, dus geen probleem!!
Maar...dan zie je dus wel je collega´s...die er soms al meer dan 25 jaar werken...en net een stap hoger op de ladder zitten dan jij....die komen er minder goed vanaf.
Die mogen nu met een mannetje of 60 gaan strijden om 19 tot 20 leidinggevende banen.
Mijn directe chef en ass.manager horen daar ook bij.
Als ze de functie niet krijgen is het einde verhaal voor ze.
En...geloof me..ik ben misschien een trut, maar dat doet zeer...mijn directe chef was niet altijd mijn favoriet maar dit verdiend hij niet.
Hij werkt zich al 20 jaar de krampen voor dit bedrijf....werkelijk alles voor de baas...en wat doet de baas...die laat hem barsten letterlijk..... en figuurlijk!!
Zijn functie en die van de ass. manager is te hoog om terug te gaan naar medewerker.....mijn chef zou nog kunnen en dan begint hij onder aan de ladder en mag 1300 euro inleveren...wat hij overigens wel zou gaan doen zei hij....dan moet je toch wel héél erg van je baan houden en nog steeds denken dat je ooit nog weer eens kan klimmen...oftewel goed gelovig zijn!!
Sommige leren NIKS dus!!
Ik...ik ga er het positieve van inzien....tja...ben nu eenmaal positief ingesteld....ik kan nu eindelijk die stomme 4 uurs dienst in leveren zonder dat het me mijn functie kost....misschien nog wel een dagje extra...straks lekker genieten van mijn kleinkind!!
Zo heeft elk nadeel zijn voordeel zoals Lynda al schreef vandaag!!
Maar goed....voor al die zaalchefs en ass.managers loop ik dus wel met een knoop in mijn maag....ik werk toch al weer héél wat jaartjes met ze.
Volgende week donderdag moeten we weer naar Emmeloord...dan is de UWV er ook.
We zien wel hoe het loopt....heb tot 24 juni de tijd om te bedenken wat ik wil, maar veel keuze heb ik niet...dus de keus is eigenlijk al gemaakt.
...we vinden het moeilijk afscheid van je te nemen...maar we gaan het toch proberen...de mazzel!!
Fijn weekend allemaal !!



12 opmerkingen:
Gunst Carla, wat een verhaal en wat een toestand voor diegene die geen stapje terug kunnen maken met wat voor reden dan ook.
Gelukkig dat jij zo positief bent ingesteld en niet bij de pakken neer gaat zitten maar meteen mogelijkheden ziet als je kleinkindje er is.
Ik wens je otzettend veel wijsheid toe maar ik denk....dat je het al weet, toch.
Fijne pinksterdagen...geniet ervan.
Liefs, Trudie
o meid, gatverjassenbah!!! Dit soort dingen hakken er behoorlijk in! Het gaat ook om je bron van inkomsten he!! ZOmaar ineens zijn al je zekerheden niet zo zeker meer! Je zou er flink down van worden, maar ik geloof dat jij er de "mogelijkheden"wel van inziet.....inderdaad, overal zít ook echt een keerzijde aan...soms duurt het even voor je die ziet....en voor d emensen die moeten gaan vindt ik het zooooooooooo naar, mijn man is ook zoals je misschien wel weet werkeloos en ik kan je vertellen dat je stevig in je schoenen meot staan om positief te blijven hoor. Maar gezondheid en liefde daar moeten we ons met zn allen maar aan vasthouden, jij, wij, je collega's....allemaal sterkte!!
Liefs
Lynda
Wat een ellende zo net voor het pinksterweekend. Je positieve instelling zal je er wel doorheen slepen. Het komt meestal wel op zijn pootjes terecht, maar ja, wisten we dat maar van te voren. Sterkte voor jou en je collega's.
Lieve groet, Renny
Jeetje Carla, wat een ellende voor jou en je collega's. Vooral voor degene die straks helemaal geen werk meer hebben.
Vreselijk als je je zolang met hart en ziel heb ingezet voor een bedrijf en dan zo wordt afgedankt.
Sterkte voor jullie allemaal
Lieve groet, Mea
Tja meis we leven in een hele moeilijke tijd ....overal vallen klappen......ik denk dan altijd maar je gezondheid en liefde voor gezin en famillie is toch het allerbelangrijkst ...het is maar geld hoe moeilijk ook......maar het is niet anders ......zo moeilijk...ik wens je sterkte ...heel fijn weekend...liefs van mij...xxx..
Ik stond er zo 2,5 jaar geleden voor en werd samen met collega's na zoveel jaar trouwe dienst 'netjes' (met sociaal plan) naar buiten geveegd. Ik had mazzel en kon heel snel weer aan de slag, maar het blijft slikken als je dan ziet dat meeste collega's na een jaar nog geen andere baan hadden. En het fijne nieuws is dat 2012 weer zo'n jaar gaat worden ... sjucht!
Misschien dan toch maar een trapje / schaaltje terug? Wens je heel veel sterkte want dit hakt er altijd ff in. Geef het even tijd hoor. Groetjes en geniet toch van je pinksterweekend, Colin
Wat een verhaal weer .. maar eigenlijk is het overal hetzelfde. Ook bij ons moeten er dot jaar 35 man en volgend jaar 50 man uit .. en dat alleen in onze dienst . .we hebben 3 diensten dus van de 600 zo'n kleine 150 man weg ! Maar we wachten gewoon af ...
Ik zie het wel, desnoods ga ik lekker achter de kassa zitten haha
gr. Elise
Alleen al bij de zin spoed vergadering bekruipen de zenuwen je al denk ik.Dan weet je eigenlijk al genoeg.
Een stapje terug binnen een bedrijf is niet zo heel erg als je dan maar niet de zelfde taken moet blijven doen als dat je voorheen deed. Vaak is het gewoon doorgaan zoals je gewend bent maar dan met minder loon.
De sfeer binnen het bedrijf zal er niet beter op worden en ik kan me best voorstelen dat je nu met een knoop in je maag naar je werk toe gaat.
Ik hoop dat het allemaal mee zal vallen en dat er voor jullie allemaal snel duidelijkheid komt.
Bij het schildersbedrijf waar mijn man werkt zie ik het ook. Er wordt geen personeel meer aangenomen en collega's die zelf weggaan worden niet vervangen. Extraatjes zoals personeelsuitjes, een cadeaubon voor een verjaardag en kerstpakketen zijn ook al verledentijd. Maar goed zolang het hier bij blijft...
Wens je heel veel sterkte maar probeer het thuis wel een beetje los te laten.
Liefs, Sas
Jeetje Carla, daar wordt je inderdaad niet vrolijk van, het is haast onwerkelijk wat je beschrijft, maar wel keiharde realiteit.
Veel succes, die mouwen kun je zeker missen.
Liefs en sterkte Chrissie
Tis toch ook overal het zelfde, u kunt wel gaan en rot maar op. Ik ben zo blij dat ik toen ik hier kwam wonen voor een parttime ben heb gekozen, anders was ik nu overcompleet.
Liefs Teun
Ach, dat zijn geen leuke dingen om over te bloggen eigenlijk he... maar ja, horen ook bij je leven. Wat naar voor die mensen, had je niet liever ook de zak gekregen dan? Zak geld mee en gewoon wat anders zoeken...
Sterkte de komende tijd, zijn toch moeilijke dingen...
Was al weer een tijdje geleden dat ik gereageerd had, maar lijkt me wel schrikken in eerste instantie, maar gelukkig heeft een stapje terug doen zijn voordelen... en hoeft jij niet te vechten om te blijven... Zo zie je maar dat een leidinggevende functie niet altijd over rozen gaat... ;)
Een reactie posten